Wat betekent een ‘nieuw verhaal voor onderwijs’ voor jou en waarom vind jij het belangrijk hieraan mee te werken?
Voor mij betekent een nieuw verhaal voor onderwijs dat we bewust stilstaan bij hoe onderwijsorganisaties zich kunnen blijven ontwikkelen en wat de huidige tijdgeest daarin van ons vraagt. De samenleving, de verwachtingen en de generatie van nu vragen om andere accenten in organiseren, samenwerken en leidinggeven. Ik werk hier graag aan mee omdat ik geloof dat onderwijsorganisaties sterker kunnen worden wanneer zij regelmatig herijken wat zij doen en waarom. Door ruimte te maken voor reflectie, eigenaarschap en wendbaarheid ontstaat energie en beweging. Dat draagt bij aan onderwijs dat niet alleen stevig staat, maar ook meegroeit met de tijd.
Welke ervaring, gebeurtenis of realisatie heeft jouw kijk op onderwijs veranderd?
Mijn passie voor onderwijs ontstond toen ik na een loopbaan in het bedrijfsleven ging werken in het speciaal onderwijs. Daar zag ik hoe essentieel onderwijs is, juist voor leerlingen voor wie opgroeien en ontwikkelen niet vanzelf gaat. Ik ontmoette leraren die alles op alles zetten om deze leerlingen echt te zien. Die verder keken dan gedrag of cijfers, die werkten vanuit de relatie en bleven zoeken naar wat een kind nodig had. Dat contrast tussen het systeem en de mensen die daarin werken heeft mijn blik blijvend veranderd. Sindsdien ben ik ervan overtuigd dat echte verandering begint bij hoe we naar leerlingen en naar elkaar kijken.
Wat zou je vandaag veranderen in het onderwijs als in een ideale wereld alles mogelijk was?
In een ideale wereld nemen we afscheid van het idee dat onderwijs draait om voldoen aan normen en gemiddelden. Veel mensen in het onderwijs verlangen daar zelf ook naar. In plaats van te blijven repareren aan een systeem dat voor een groeiende groep leerlingen niet meer past, zouden we het opnieuw durven ontwerpen. Ik zou meer ruimte maken voor diversiteit in leeromgevingen en meer tijd maken voor relaties en persoonlijke ontwikkeling – voor leerlingen én professionals. Minder nadruk op selectie, presteren en beoordelen, meer op bedoeling en betekenis. Dat vraagt om wendbare organisaties waarin eigenaarschap en gedeeld leiderschap vanzelfsprekend zijn, en waar leerlingen en professionals uitdaging en verbinding zoeken en vinden. Of is dat al te idealistisch?
Welke stappen zet jij zelf om dichterbij dit ideaal te komen?
Bij Buro Hebe werk ik op verschillende niveaus aan dit nieuwe verhaal. Ik begeleid de werving en selectie van schoolleiders die niet alleen passen bij de functie, maar vooral bij de context en de opgave van een school. Daarnaast denk ik mee over strategische vraagstukken op RvT- bestuurs- en schoolniveau. Ook begeleid ik leiderschapstrajecten en coach ik bestuurders, schoolleiders, MT’s en teams. Ik luister, stel vragen en help woorden geven aan wat vaak al gevoeld wordt, zodat beweging van binnenuit kan ontstaan. Mijn drijfveer is steeds dezelfde: mensen helpen om hun werk zo goed mogelijk te doen. Uiteindelijk zijn het de leerlingen die daar de vruchten van plukken.
Welke oproep wil je aan lezers meegeven?
Blijf je afvragen welke impact je wilt hebben – op die ene leerling of voor die ene collega. Laat je niet ontmoedigen door systemen die soms beperkend voelen. Of je nu leraar, schoolleider, bestuurder of beleidsmaker bent: je hebt invloed, juist in het kleine. Je hoeft niet vandaag een heel nieuw verhaal voor onderwijs te bedenken. Begin klein: met een vraag, een handeling, een wens of een doel. Durf te bevragen wat ‘normaal’ is geworden en neem de verhalen van leerlingen die dreigen uit te vallen of niet gemotiveerd zijn serieus. Blijf geloven dat onderwijs nóg mooier en betekenisvoller kan. Mijn wens is dat iedere leerling later kan terugkijken op een schooltijd waarin hij of zij zich gezien voelde en zich kon ontwikkelen. Dat is geen luxe, maar de kern van goed onderwijs.
